Հայ մեծն բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանը երբեք չի զսպել իր գովասանքի բառերը Լոռիի մասին` թե’ խոսելիս և թե’ գրելիս։ Նա ապրում և շնչում էր Լոռիով, սիրում այն իր ողջ հոգով։ Լոռու գեղեցկությունը իսկապես հիասքանչ է՝ նրա լեռներն ու հովիտները կարծես անմիջապես դրախտից պոկված լինեն։ Անհնար է չսիրահարվել Լոռիին։ Ով գեթ մեկ անգամ տեսնում է այն, երբեք չի մոռանում։ Բաղադրություն՝ 80% բամբակ, 7% պոլիամիդ, 10% լյուրեքս 3% էլաստան։