Ս. Կապուտիկյանի ստեղծագործության մեջ առանձնանում է հայրենասիրական երգը, որին բանաստեղծուհին նվիրել է իր ողջ ուժն ու կարողությունը, հոգու լույսերն ու կրակները: Անպարփակ էր նրա հոգու կորովը և էլ ավելի հզոր ու անկասելի ոգևորելու, ապրեցնելու խրախույսն ու հորդորը, դժվարություններից հաղթանակած դուրս գալու հույսն ու հավատը: Նա ապրեց՝ ապրեցնելով:​Քառահատոր ժողովածուն գլխավորող այս գրքույկը սկսվում է «Խոսք իմ որդուն» բանաստեղծությամբ՝ խախտելով ժամանակագրությունը: Քառահատորը կազմել է Արմենուհի Դեմիրճյանը: